Een familieverhaal dat begint in 1961

Het begon allemaal in 1961, toen Henny’s ouders vanuit hun woonplaats Münster voor het eerst naar Terschelling afreisden. Het gezin had het niet breed. Ze hadden gehoord dat je bij Hotel Victoria voor weinig geld goed kon verblijven. Luxe was er niet, maar gevoel voor avontuur wel.

Spannend
Henny was toen zeven jaar oud. Haar oudere broer was negen en haar jongste zusje vijf. Het gezin reisde met de trein naar Nederland, een lange tocht van zo’n zes uur. Die eerste reis verliep meteen al spannend. Toen ze in Harlingen aankwamen, bleek de veerboot vol te zijn. “Mijn vader bleef achter met de koffers, terwijl de rest alvast naar Terschelling ging”, herinnert Henny zich nog goed. “Pas uren later kwam hij met een volgende boot aan. Zo begon onze allereerste vakantie op het eiland.”

Beddengoed
“Het was een hele onderneming. We moesten alles zelf meenemen, zelfs het beddengoed. Maar dat maakte het juist bijzonder.” Terschelling zag er heel anders uit dan nu. Er waren nog maar weinig toeristen. Het eiland was rustig en eenvoudig, met een paar campings en hotels en heel veel ruimte. Juist die rust maakte indruk op het gezin. “De duinen waren laag, de wegen stil en iedereen kende elkaar”, vertelt Henny. “Dat vonden wij zo bijzonder.” En zo gebeurde het vanzelf: ze kwamen ieder jaar terug.

Van vakantie naar traditie
In de eerste jaren reisde het gezin vooral in de zomer naar het eiland. Later werd het een vaste gewoonte om met Pasen te komen. Eerst verbleven ze in Hotel Victoria, later in Hotel Europa en de laatste jaren in Oosterend. Het eiland werd een vertrouwde plek, vol herinneringen. Voor Henny voelde het al snel als thuiskomen. “Het is zo’n gevoel van aankomen, alsof je ergens bent waar je al je hele leven hoort.”

Romantiek
Toen Henny later Matthias leerde kennen, nam ze hem natuurlijk mee naar Terschelling. Samen gingen ze kamperen op camping Dellewal, waar tegenwoordig bungalows staan. Ze hadden een kleine tent en leefden eenvoudig. ’s Avonds zaten ze samen in de tent, bij kaarslicht. “Ik las haar voor uit De Hobbit”, vertelt Matthias lachend. “Heel romantisch, bij kaarslicht in de tent. Dat vergeet je nooit meer.” Vanaf dat moment hoorde Terschelling ook bij hun gezamenlijke leven.

Generaties op het eiland
Toen oudste zoon Holger werd geboren, nam het stel hem al snel mee naar het eiland. Daarna kregen ze nog een zoon Philipp en een dochter Linda. Inmiddels zijn er ook vijf kleinkinderen. “Onze kinderen en kleinkinderen kennen het eiland al sinds ze geboren zijn”, zegt Henny trots. ”Terschelling hoort gewoon bij hun leven.” Soms kwam de hele familie tegelijk. Dat waren drukke, vrolijke weken vol fietsen, wandelen en samen eten. “Op het parkeerterrein van Hotel Europa leerden sommige kinderen fietsen. In de duinen speelden ze urenlang en in het bos maakten ze lange wandelingen met opa.”

Liefde in de duinen
Ook voor de volgende generatie kreeg het eiland een bijzondere betekenis. Zoon Philipp koos Terschelling als plek voor een belangrijk moment in zijn leven. In de duinen van Paal 8 vroeg hij zijn vrouw ten huwelijk. Een romantisch gebaar, op een plek die al zo lang bij de familie hoort. Daarmee werd de band met het eiland opnieuw doorgegeven aan een nieuwe generatie.

Terschelling-weer
Wat het eiland voor hen zo bijzonder maakt? “Het zit vooral in kleine dingen: samen fietsen, wandelen door de duinen, ijs eten bij aankomst, naar het strand gaan of gewoon met elkaar aan tafel zitten”, aldus Henny. “Wanneer de winter voorbij is en de lente begint zeggen we thuis: het is weer Terschelling-weer. Dan is het hoog tijd is om weer terug te gaan.” [HB]