Column Ernst – Rustig autonieuws – 29 januari 2026

<p>De Hoofdweg op draaiend zie ik dat er niemand aankomt. Op klaarlichte dag blijkt het asfalt leeg te zijn, niet één andere auto die er gebruik van maakt, niet aan de oostkant en niet richting West. Naar West Terschelling rijdend begint het wel wat te lijken op zo’n video van een autoreclame; de auto die daarin de hoofdrol speelt, let maar eens op, is meestal als enige op de weg aanwezig.

In een ‘all eilander sportscar’ neem ik de bocht bij Hee. Deze uitdrukking is alleen maar leuk voor de oudere lezer, als diegene zich nog de British sports cars van vroeger kan herinneren. De MG B bijvoorbeeld, de Triumph Spitfire, liefkozend het Spitje genoemd, of zo’n lichtgewicht Lotus. Om de lage zit ging het en het relatief bescheiden gewicht. Dan heb je niet eens zo’n zware motor nodig om toch de sensatie van snelheid mee te krijgen, zeker als het dak neer is. Vergeet vooral zo’n opgevoerde Mini niet. Ik overdrijf natuurlijk, want zelf zit ik in een autootje dat je op Terschelling op bijna elke straathoek kunt tegenkomen, zoals ooit de Lada in de vroegere DDR – overal op Terschelling, afgezien dan van op het strand.

Niemand te zien, zo rustig is het op het eiland. Niemand? Je komt overal telkens opnieuw dezelfde mensen tegen, zul je bedoelen. Dezelfde ‘s middags op West bij de haven. Nog eens ergens anders en later op de dag in een winkel verder om oost. Ik ken iemand die dan iets roept over trakteren. ‘t Is koud, waardoor sommige eilanders, verstopt in hun muts, overigens gemakkelijk over het hoofd gezien worden. Dat merk ik pas als ik een bekende stem hoor.<p/>